Αναπαραγωγική Ιατρική

Η αναπαραγωγική ιατρική είναι ένας κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με την πρόληψη, διάγνωση και διαχείριση ασθενών που εμφανίζουν προβλήματα του αναπαραγωγικού συστήματος. Κύριος στόχος της είναι η διατήρηση ή η βελτίωση της αναπαραγωγικής υγείας και της γονιμότητας  έτσι ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους ανθρώπους να αποκτούν παιδιά σε στιγμή της επιλογής τους. Στηρίζεται σε εξειδικευμένες γνώσεις ανατομίας, φυσιολογίας και ενδοκρινολογίας και ενσωματώνει στην πρακτική της εμπειρίες από τη βιοχημεία, τη μοριακή βιολογία και την παθολογία.

Ο ιατρός που ασχολείται με θέματα αναπαραγωγική ιατρική καλείται να αντιμετωπίσει ζητήματα που άπτονται της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και του οικογενειακού προγραμματισμού, με θέματα που αφορούν τον έλεγχο των γεννήσεων, την υπογονιμότητα, διάφορες ασθένειες του αναπαραγωγικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών) και τη σεξουαλική δυσλειτουργία. Στις γυναίκες, ο μαιευτήρας γυναικολόγος προσφέρει επίσης συμβουλές και βοήθεια σε προβλήματα με την έμμηνο ρύση, την ωορρηξία, την εγκυμοσύνη και την εμμηνόπαυση καθώς και γυναικολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν τη γονιμότητα.

Μέθοδοι

Μέθοδοι αξιολόγησης και διάγνωσης που χρησιμοποιούνται στα πλαίσια της αναπαραγωγικής ιατρικής θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν:

  • Τεχνικές απεικόνισης – Υπερηχογράφημα, σαλπιγγογραφία
  • Εργαστηριακές εξετάσεις – Ενδεικτικά θα αναφερθεί ο ορμονικός έλεγχος, ο έλεγχος της πηκτικότητας του αίματος και της θρομβοφιλίας
  • Αναπαραγωγική χειρουργική – Για ανίχνευση παθήσεων που μπορούν να δημιουργήσουν υπογονιμότητα, όπως π.χ. η ενδομητρίωση ή οι πολύποδες του ενδομητρίου με μεθόδους αιχμής την λαπαροσκόπηση και την υστεροσκόπηση

 Μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν την εξειδικευμένη συμβουλευτική, τη φαρμακευτική αντιμετώπιση (π.χ. με φάρμακα γονιμότητας) και τη χειρουργική αντιμετώπιση παθήσεων που επιδεινώνουν την αναπαραγωγική υγεία όπως τα ινομυώματα, η ενδομητρίωση, οι υδροσάλπιγγες κλπ.

Τα τελευταία χρόνια ως ένα σημαντικό εργαλείο στην αντιμετώπιση υπογόνιμων ζευγαριών έχει αναδειχθεί η εξωσωματική γονιμοποίηση χάρη στη μεγάλη πρόοδο που έχει γίνει στη μελέτη του εμβρύου και τους μηχανισμούς της εμφύτευσης.